เมนูหลัก
หน้าหลัก
อ่านกระทู้กับฟิโรโดซิเอ
สมาชิก
ติดต่อเรา
เกี่ยวกับเรา
Member Log in
Login
Password
Forgot Password
New Member Register
บ้านหลังแรกของฟิโรฯ
อาณาจักรเอนไซม์ "นรินดา"
สถานีโทรทัศน์
ทีวีสี ช่อง 5
ทีวีสี ช่อง 7
ทีวีสี ช่อง 9
ITV
UBC
Nation Channel
ทีวีสี ช่อง 3
การเดินทาง
แผนที่กรุงเทพฯ
พยากรณ์อากาศ
หนังสือพิมพ์
มติชน
บางกอกโพสต์
เดลินิวส์
สยามธุรกิจ
คมชัดลึก
ข่าวสด
ไทยรัฐ
กรุงเทพธุรกิจ
ไทยโพสต์
แนวหน้า
บ้านเมือง
โพสต์ทูเดย์
มติชนสุดสัปดาห์
เส้นทางเศรษฐกิจ
สยามรัฐ
บันเทิง
เกมส์ออนไลน์
อีการ์ดสวยๆ
โหวตสติคเกอร์
การติดต่อสื่อสาร
ค้นหารหัสไปรษณีย์
ค้นหาหมายเลขโทรศัพท์
สมุดหน้าเหลือง
เช็คยอดค้างจ่าย(AIS)
เช็คยอดค้างจ่าย(DTAC)
คุยสบายๆ สไตล์ฟิโรโดซิเอ
ตั้งกระทู้ใหม่ที่นี่
คัมภีร์ความสำเร็จในชีวิต..เต๋า..( 6 )
(Reader : 652)
39. ชะลอ

ผู้จัดการหากสะดุด เขาจะหยุดอยู่ท่ามกลางอันตราย การจะเจริญก้าวหน้าเป็นสิ่งยากยิ่งที่นี่ เพราะความรุนแรงของภยันตราย จะรบกวนจิตใจภายในด้วยอิทธิพลภายนอก การชะลอดูท่าทีจะช่วยให้ผู้จัดการ สามารถจัดการกับอันตรายและหนีพ้นไปได้

ผู้จัดการควบคุมอันตราย ด้วยการหยุดนิ่งและแก้ไข อันตรายด้วยการกระทำ การหยุดนิ่งและการกระทำต่างเป็นหน้าที่ของจิตแห่งเต๋า

ผู้จัดการควรระมัดระวัง ในการชะลอเมื่อมีความอ่อนแอ ปรากฏอยู่ จงแสวงหาคำชี้แนะจากผู้อื่น การรวมกลุ่มสมาคมกับบุคคลที่ถูกต้อง จะช่วยขยายขอบเขตความรู้และปัญญา ของผู้จัดการให้กว้างยิ่งขึ้น


คำชี้แนะที่ดีที่สุด สำหรับผู้จัดการในการดำเนินตามวิถีแห่งเต๋าคือ จงแข็งแกร่งหนักแน่น และอย่าปล่อยตนปัญหาเสียก่อนแต่แรก
เขียนโดย : ฟิโรโดซิเอวัน/เวลา : 10/3/2551 16:07:35
40. ปลดปล่อยและอิสระภาพ

วิธีการจัดการที่ดี ต้องการหาโอกาส จากจังหวะอันเหมาะสม

การกลับมาโดยมิได้ เดินทางไปที่ไหนเลย ย่อมมิอาจเกิดขึ้นด้วยความพยายามของคน มันบังเกิดโดยตัวเองชั่วระยะเวลาที่กำหนดและเนื่งมาแต่ธรรมชาติ แต่กระนั้นเมื่อเวลาแห่งธรรมชาติมาถึง ความพยายามของมนุษย์ก็เป็นสิ่งจำเป็น

ผู้จัดการต้องใช้ทรัพยากรภายใน ปลดปล่อยจากอันตรายและความยุ่งยาก และเพื่อให้สามารถกระทำอย่างอิสระตามที่เขาต้องการ ขณะที่รวดเร็วทันการนำโชคดีมาสู่ ความอึกอักล่าช้าในที่นี้ จะมีผลเป็นความล้มเหลว

การปลดปล่อย อาจสำเร็จได้โดยมิพักใส่ใจว่า กำลังอยู่ในสภาวการณ์เช่นใด เมื่อความอ่อนแอและช่วยเหลือตนเองไม่ได้ กับทั้งอันตรายอยู่ในสภาวะรุนแรง จงเข้าหาบุคคลที่ถูกต้อง และหยิบยืมพลังจากเขา

ความแข็งแกร่งเพียงอย่างเดียว มิอาจสร้างแรงผลักมากพอที่จะปลดปล่อย เป็นผู้แข็งแรง ก็ไม่ช่วยให้กิจสำเร็จ
เขียนโดย :ฟิโรโดซิเอ
วัน/เวลา :10/3/2551 16:18:22
41. ลดทอน

ผู้จัดการลดทอน สิ่งซึ่งมากเกินไป นั่นแหละเมพูนความสำเร็จ

กล่าวในทางปฏิบัติ ยังมีสิ่งสำคัญอีกบางประการ สำหรับผู้จัดการมากกว่าการสานงานเขาเริ่มไว้ ให้สำเร็จเท่านั้น

นี่เป็นวิธีการจัดการ ที่สำแดงผลดี และเฉียบลึก โลภะ โทสะ โมหะ และเหตุแห่งความยุ่งยากอื่นๆ จะกัดกร่อนสัจธรรมแห่งงานและเป้าประสงค์ทั้งหลาย

วิธีปฏิบัติเพื่อการลดทอนในแต่ละวัน คือ จงเพิ่มพูนความสำเร็จ ในแต่ละวัน

ระมัดระวังแต่แรกเริ่ม ลดทอนอย่างมีสติ และความจริงใจ จะส่งผลให้ความแข็งแกร่งเพิ่มพูนต่อเนื่อง เป็นความสมบรูณ์ของการเริ่มต้นและสิ้นสุด
เขียนโดย :ฟิโรโดซิเอ
วัน/เวลา :10/3/2551 16:33:58
42. เพิ่มพูน

การจัดการอย่างมีประสิทธิภาพจะช่วยเสริมส่วนที่ขาดหาย ทั้งระดับบุคคลและระดับองค์การ จุดประสงค์ในที่นี่ เพื่อขจัดลักษณะนิสัยชอบการบังคับกะเกณฑ์ นี่เป็นองค์ประกอบของการจัดการตนเอง จงเพิ่มพูนโดยผ่านทางการลดทอน กระบวนการจัดการพื้นฐาน ของขั้นตอนเริ่มต้น และสรุปสุดท้าย

ย่อมมิใช่เรื่องจำเป็นตรงนี้ ที่จะพร่ำอธิบายถึงผลกระทบ ของการเริ่มต้น โดยไร้จุดสิ้นสุดหรือผลร้ายที่ต้องเสี่ยงของการช่วยเหลือผู้อื่นก่อนการพัฒนาตนเอง การจัดการนั้นต้องเริ่มด้วยการจัดการตนเองก่อนเสมอ

จงทำอย่างที่ข้าบอก ไม่ใช่อย่างที่ข้าทำ ย่อมมิใช่วิถีแห่งเต๋า
เขียนโดย :ฟิโรโดซิเอ
วัน/เวลา :12/3/2551 9:36:11
43. แยกออก

ผู้จัดการควรแยกตัวออกจากภาวะทางโลก

ความกระหายทางอารมณ์ ต่อของมึนเมา เพศรสและสิ่งสวยงาม เป็นเครื่องล่อใจสำหรับผู้ที่ต้องการควบคุมจิตตน จิตมนุษย์มักใหลหลงในสิ่งเหล่านี้

ความเข้าใจลึกซึ้งต่อขบวนการ ความยืดหยุ่น และจังหวะ จะคอยจัดการกับการเกาะตัวเพิ่มพูนของกิเลสทางโลกทีละน้อย แล้วแสงสว่างในตนจะตามมาในไม่ช้า

ผู้จัดการควรหลีกเลี่ยง การใช้พลังเกินขอบเขต การแยกตัวเป็นขบวนการตามธรรมชาติ ที่ช่วยให้เหตุผลมีอิทธิพลเหนืออำนาจ

การกระทำหุนหันพลันแล่น ต้องเปิดทางให้กับวิถีทางดำเนินไประหว่างความตึงและความหย่อน

คำเตือนสุดท้าย จงตื่นตัวและเปิดหูเปิดตา เอาไว้ อย่าปล่อยให้โลกียวิสัยเกาะติดตัท่านไปโดยไม่รู้ตัว
เขียนโดย :อมิตพุทธ
วัน/เวลา :12/3/2551 9:42:37
44. พบ

เราต่างสังเกตเห็นผู้จัดการ ผู้ซี่งไม่รู้จัก ควบคุมจิตของตน ผู้ซึ่งได้แต่นั่งจ้องดูโลกียวิสัย แม้กระทั่งยอมทำตามมัน โดยมิอาจป้องกัน

โลกียวิสัยและอุปสรรค เป็นสิ่งซึ่งเราจะต้องพบกันอยู่เสมอ ผู้จัดการซึ่งดำเนินการตามวิถีแห่งเต๋า จะกันมันออกนอกทางทันทีที่พบ

พลังงานของโลกียวิสัย ส่งผลทางลบและกระทำตัวเป็นเหมือนห้ามล้อ ซึ่งจะหยุดทุกอย่างและเป็นการยากที่จะเอาชนะ

นิยามอันหนึ่งของความยโสโอหังก็คือ ความเฉยชา ของผู้จัดการต่อการกำจัดโลกียวิสัยออกไป
เขียนโดย :อมิตพุทธ
วัน/เวลา :12/3/2551 9:46:08
45. รวบรวม

คุณประโยชน์ของการที่ผู้จัดการรวบรวมสิ่งถูกต้องไว้ด้วยกันนั้นมีมากเหลือคณานับ

นี่ทำให้ความสำเร็จ และพลังงานเข้มข้นยิ่งขึ้น ผู้จัดการผู้ซึ่งแก้ไขตนเองและผู้อื่น อาจนับได้ว่าเป็นผู้ยิ่งใหญ่

ผู้จัดการผู้โง่เขลาเท่านั้น ที่นั่งมองเวลาผ่านเลยไป แล้วกลับเฝ้าคร่ำครวญ ด้วยความเสียใจ ต่อโชคร้ายในตอนจบ สิ่งนี้อาจอธิบายได้ว่าเป็นความสะเพร่า ในตอนเริ่มต้น

เนื่องเพราะไม่ใช่..ผู้จัดการ..ทุกคน (หรือมากนัก) จะเป็นผู้ยิ่งใหญ่ ผู้จัดการอ่อนแอไร้ความสามารถ และผู้จัดการธรรมดาๆ ก็อาจพบความเพลิดเพลิน ความกระจ่าง และความสำเร็จได้เช่นกัน ด้วยการหยิบยืมกำลังและปัญญาจากผู้อื่น
เขียนโดย :ฟิโรโดซิเอ
วัน/เวลา :13/3/2551 9:08:39
46.ขึ้น

พัฒนาของการจัดการ อาจอธิบายได้อย่างชัดเจน ว่าเป็นการไต่ จากความต่ำสู่ความสูง ซึ่งเป็นเป้าหมายอันสำคัญ สำหรับผู้จัดการและองค์การ การขึ้นเป็นพัฒนาการชั้นสูงสุด และดำเนินอย่างค่อยเป็นค่อยไป และมีระบบ

การเรียนรู้ จากบุคคลผู้สามารถในการสอบและหลีกเลี่ยงการปฏิบัติแบบเดาสุ่ม จะทำให้ผู้จัดการได้พบเห็นทางสดใส ของความสำเร็จ โดยปราศจากอุปสรรค หรือข้อขัดข้อง

อวิชชา การกระทำตามอำเภอใจ และจินตนาการเพ้อฝันถึงการเติบโต จะส่งผลให้การขึ้นนั้นไปสู่ความมืด มิ..ใช่ความสว่าง มันเป็นภูมิปัญญา ของครูบาอาจารย์ที่รักษาความรู้สึกสำนึกตัวเอาไว้ ราวกับว่ามันคง อยู่ที่นั่นตลอดเวลา

นี่เป็นคำกล่าว อย่างชัดกเจนถึงเป้าหมาย ของการพัฒนาการจัดการขั้นปฐม จงหลีกเลี่ยงความพึงใจ ความพอใจ ในตนเอง และความปลื้มปิติจอมปลอม
เขียนโดย :ฟิโรโดซิเอ
วัน/เวลา :13/3/2551 9:14:36
47. เหนื่อยล้า

การจัดการย่อมประสบความเหนื่อล้าเช่นเดียวกัน กับปรากฏการณ์อื่น มันเป็นเส้นทางที่ต้องประสบอยู่เสมอมิอาจหลีกพ้น สำหรับทุกคนและทุกองค์กร

ผู้จัดการเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ จะโทษผู้อื่นและเอาแต่พร่ำบ่น เขามักสนใจอยู่แต่สิ่งที่เป็นวัตถุเท่านั้น อย่างไรก็ดี ร่างกายที่เหนื่อยล้า สามารถฟันฝ่าอุปสรรคได้ ถ้าหากจิตใจ (ตัวตนภายใน ) มิได้เหนื่อยล้า ตามไปด้วย

ความสำเร็จ หลังความยากลำบาก มิอาจบรรลุได้โดยทันที การเจริญเติบโต ทีน้อยเป็นเรื่องจำเป็น ภายหลังความเหนื่อยล้า

อวิชชาและการกระทำตามอำเภอใจ ก็เป็นเฉกเช่นเดียวกับอุปสรรค และหลุมพรางในการจัดการทั้งหลาย กล่าวคือ ก่อให้เกิดความเหนื่อยล้ายิ่งขึ้น และเป็นการทำลายตัวเอง ผู้จัดการต้องเสาะหาความก้าวหน้าอันประสานกลมกลืน
เขียนโดย :ฟิโรโดซิเอ
วัน/เวลา :13/3/2551 9:24:20

 

Log in before, please.

 


 
© 2020 All Rights Reserved
Powered by
ThaiWebWizard.com